We schrijven februari 2009. Sinds de vorige keer is er weer veel gebeurd, zowel in ons eigen land als in het buitenland. Als we het daarover hebben dan gaat het de laatste tijd vooral over de kredietcrisis en lijkt dat meer en meer ons dagelijks leven te gaan beïnvloeden. Nederland stond en staat er goed voor is de veel gehoorde opmerking. Ook door de vele verschillende internationale organisaties wordt dat beaamd. Maar als één van de belangrijkste exportlanden van Nederlanden steeds zwaarder de gevolgen gaat voelen van de crisis, welke gevolgen gaat dat dan hebben voor Nederland? Ik doel dan op de recessie in Duitsland.

We hebben natuurlijk vaker voor hete vuren gestaan en ik heb er ook alle vertrouwen in dat we de crisis wel zullen overwinnen, maar voorspellen hoe lang het gaat duren, kunnen we niet. Het raakt nu niet meer alleen de banken, maar veel meer lagen in de samenleving worden getroffen. Op dit moment zie je dat de opdrachten in de bouw teruglopen. Investeerders investeren niet meer, of trekken plannen voorlopig in. Dat heeft ook te maken met de financiering door de banken. Die zijn een stuk terughoudender geworden, maar soms ook te voorzichtig. Van veel mensen hoor je nu dat ze zelfs een hypotheek nog moeilijk kunnen krijgen. Uit het nieuws kunnen we vernemen dat de huizenprijzen onder druk staan. In onze regio zal dat nog extra spelen, vanwege de krimp van de bevolking. Er is minder vraag naar huizen. Aan de andere kant geeft de daling van de huizenprijzen ook een vertekend beeld, want immers de goedkopere woningen worden nog wel af en toe verhandeld, maar de handel in de duurdere woningen kent een grote terughoudendheid. Mensen wachten af. En als er alleen huizen worden verhandeld in het lagere prijzensegment, lijkt het of de gemiddelde prijzen fors zijn gedaald. Dat ze echter onder druk staan is een gegeven.

Gelet op alle ontwikkelingen heeft Pieter van Geel als CDA fractieleider eind vorig jaar een motie ingediend , waarin wordt gepleit om naar voren te halen wat direct de structuur van de economie stimuleert en naar achteren te schuiven wat geen direct effect heeft op de werkgelegenheid en de versterking van de economie. Daarbij denkt van Geel aan het naar voren halen van geplande investeringen in export, bouw, innovatie en energiebesparing. “Tegelijkertijd kunnen uitgaven aan duurzame energie in de derde wereld, budgetten voor voorlichtingscampagnes, natuuraankoop en de re-integratiebudgetten wel even wachten”. Daarnaast wil hij dat het eenvoudiger wordt voor b.v. pensioenfondsen om in Nederland te investeren. Deze investeren nu o.a. niet in Nederland, omdat de besluitvorming over de aanleg van een weg te lang zou duren en de uitkomst te onzeker is. Ze investeren wel in landen als b.v. Zweden en de VS omdat die trajecten daar veel sneller verlopen.

Aan dit laatste kan ook het initiatiefwetsvoorstel van Koopmans (CDA), Vermeij (PvdA) en Neppérus (VVD) over de zogenaamde bestuurlijke lus een positieve bijdrage leveren. De bedoeling van dat wetsvoorstel is dat men door steeds bezwaar in te dienen de procedures enorm kan oprekken niet meer mogelijk is. Tot dusver was het zo dat als tijdens de behandeling van een procedure een fout werd geconstateerd, dan moest de gemeente, provincie of het rijk de gehele procedure opnieuw doorlopen. Dit wetsvoorstel maakt het mogelijk dat de rechter de procedurefouten recht kan zetten en de procedure daardoor gewoon doorloopt en geen verdere vertraging meer kan oplopen. Gelet op de indienende partijen mag worden verwacht dat dit wetsvoorstel door de Kamer zal worden aangenomen. Haast is echter wel geboden.

Wat gaat het kabinet in de komende tijd doen om de recessie het hoofd te bieden? We zullen het moeten afwachten, maar laat het in lijn zijn met de eerder genoemde stofkammotie van Pieter van Geel. Naar voren halen van projecten, waarvoor de financiering in de meerjarenbegroting al is gedekt en uitstellen die zaken, die niet direct nu om investering van gelden vragen. Daarmee kun je al een gedeelte van een bezuiniging realiseren. Immers door te voorkomen dat mensen in de WW komen met behulp van al gereserveerde gelden voorkom je onnodig extra uitgaven. En als we het met elkaar goed oppakken kan Nederland als één van de eersten weer uit het dal klimmen. We moeten echter nu geen maatregelen als door Wilders voorgesteld gaan uitvoeren; hij wil de belastingen verlagen en de uitgaven op veel terreinen verhogen; de ontwikkelingshulp wil hij stopzetten. Zijn maatregelen kosten netto echter veel extra geld en hij laat toekomstige generaties opdraaien voor zijn populistische uitspraken. Overigens geldt op een aantal andere terreinen wel dat we met steun van deze fractie sommige zaken nog kunnen realiseren.

Dan een paar zaken uit de eigen regio. Recent had ik een interview in de Eemsbode over gemeentelijke herindeling. Ik ben nog steeds van mening dat herindeling niet leidt tot de oplossing van de problemen. De vele positieve reacties die ik heb gehad, soms uit onverwachte hoek, bemoedigen me in die opstelling. In Den Haag is afgesproken binnen het kabinet dat we alleen herindelen indien het van onderop leeft. Nu denken sommige bestuurders in gemeenteraden vaak dat zij altijd de mening van de bevolking weergeven, maar u hebt door uw reacties laten blijken dat u er anders over denkt. Laat echter op dit punt ook uw geluid horen.

Door de ondernemingsraden in de regio, met als woordvoerder Jan Wieringa (ook PvdA gemeenteraadslid in Delfzijl), met steun van de SBE is aangegeven dat men het gevoel heeft dat de regio wordt achtergesteld bij de stad Groningen. Daarbij noemen ze als voorbeeld het karrenspoor van Groningen naar Delfzijl. Als we in deze regio maar vaak genoeg roepen dat het een karrenspoor is, gelooft men het in de rest van Nederland ook en komt er niemand naar onze regio. Want altijd kan ik nog in plm 25 minuten de afstand afleggen tussen Appingedam en Groningen (dat het beter kan ben ik direct met u eens), maar in het westen van het land leg ik soms 25 km af over een achtbaansweg in plm 2,5 uur. Laten we de regio positief op de kaart zetten. Ten aanzien van de zeesluizen deel ik de opvatting van de groep. In dit verband is het misschien goed te vermelden, dat de CDA Tweede Kamerfractie al vanaf 2003 roept om de aanpassing van de zeesluizen in Delfzijl. In die zin zie ik die oproep als een steun in de rug voor onze fractie. Hopelijk pakken andere fracties het nu ook op. Voor een betere scheepvaartontsluiting is een vergroting van de sluizen bij Delfzijl een absolute must!!!!. Daarnaast zou het een prima bouwproject zijn om naar voren te halen, mede ook gelet op de inhoud van de eerdere stofkammotie. Ik zal binnen de fractie hiervoor wederom aandacht vragen.

Tenslotte de veerverbinding; in Duitse kranten heeft al gestaan dat in opdracht van Groningen Seaports en de gemeente Delfzijl een haalbaarheidsstudie wordt verricht naar een veerverbinding tussen Emden en Delfzijl, om precies te zijn tussen de pier bij Oterdum en Knock. Zelf heb ik zitting in het klankbordgroepje dat zich hiermee bezighoudt. Vooral de voorzitter van de Samenwerkende Bedrijven Eemsmond (SBE) heeft zich hiervoor de laatste tijd sterk gemaakt. Ik ben daar blij om, omdat het, als de veerverbinding er is, een enorme versterking voor onze regio zal blijken te zijn. Mogelijk zet het dan ook druk op de ontwikkelingen rond de weg van Groningen naar Delfzijl, omdat naar mijn mening Groningen er belang bij heeft dat mensen via die verbinding ook eenvoudig naar de Stad kunnen komen.

Politiek zal het de komende tijd niet eenvoudig worden, maar laten we als CDA’ers elkaar deze keer vasthouden en gezamenlijk de problemen aanpakken en oplossen. Soms zal dat in de regio moeten gebeuren, soms nationaal, maar soms ook Europees. Samenwerking zal uiteindelijk de oplossing blijken te zijn en niet het elkaar naar de loef steken. Samenwerking hebben we ook nodig in de aanloop naar de Europese verkiezingen in juni dit jaar en ook in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2010.

Het ga u allen goed en ik sluit af met een vriendelijke groet aan u allen,

Rikus Jager