De politiek in en uit, door Martien van Bostelen.

Thijs van Maren belde mij in het voorjaar van 2001 met de mededeling: we hebben je nodig want Marianne van Hall heeft een andere baan aangenomen. Zij was wethouder en moest worden opgevolgd, daar wij  toen immers in de coalitie zaten. Thom Weustink  volgde haar op als wethouder en ik was degene die, volgens de lijst, de opvolger werd om de fractie weer compleet te maken.

Niet wetende wat dit zou gaan betekenen heb ik ja gezegd. De eerste vraag die mij is gesteld in verband met dit artikel is: Wat waren voor jou de belangrijkste veranderingen gedurende bijna 9 jaar raadslid zijn? Welnu, de grootste verandering is het meedoen in de politiek, terwijl ik daarvoor niet actief meedeed. Waarom was die verandering dan zo groot? Omdat de afstand tussen burger en raad best groot is, heb ik ontdekt dat het doel wat je nastreeft anders wordt bereikt (of niet), dan wanneer je deel uitmaakt van een andersoortig bestuur. Deel uitmaken van een coalitie, die toen nog monistisch was, is ook duidelijk anders dan in de oppositie en dualistisch. (In het eerstgenoemde geval maakt de wethouder  automatisch deel uit van de fractie). Fractievergaderingen waren kort en standpunten stonden vooraf vast. Dit is nu behoorlijk anders.

Een andere  verandering is geweest: verkiezingen 2002. We behielden 4 zetels(1305 stemmen) en gingen goedgemutst de coalitie- onderhandelingen in, maar het lukte helaas niet om met de PvdA tot een akkoord te komen. Dit betekende oppositie. Thom hield het voor gezien, Bert volgde hem op en zelf werd ik fractievoorzitter. Het werd een roerige periode in de fractie, maar ook in de raad. Het viel college en raad zwaar om het duale systeem, zoals men zich dat voorstelde, in te vullen. Persoonlijk heb ik deze periode als heftig ervaren, met name door verschil in denken binnen de fractie. Dit leidde tot dusdanige spanningen dat ik gestopt ben met het fractievoorzitterschap.

De verkiezingen in 2006 zorgden ook voor verandering. We hielden er rekening mee dat we weer  deel uit konden maken van de coalitie. Maar we gingen terug van 4 naar 3 zetels en tijdens decoalitieonderhande-lingen lukte het net niet om tot een akkoord te komen. De raad ging er heel anders uit zien met een overmacht van de PvdA (7 zetels). Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de raad in deze periode sterk functioneerde. Menigmaal kon een buitenstaander niet merken wie er deel uitmaakte van de coalitie. Vanuit onze oppositierol hebben we regelmatig tijdens  raadsvergaderingen een meerderheid gevormd met de PvdA en/of VVD, D66 en GB. 2008 werd ook het jaar van verandering van burgemeester. Emme ging naar Delfzijl, Rika kwam van Ten Boer. Zowel met Emme als met Rika hadden en hebben wij een burgemeester die een goede sfeer weet te creëren. Wat zijn onderwerpen die indruk op je hebben gemaakt? Dit zijn vooral onderwerpen uit de periode 2006-2009/10. Waar emotie een rol heeft gespeeld is de vroegtijdige sluiting van het zwembad Eelwerd. Vanwege een jaarlijks oplopend tekort moest er een beslissing genomen worden. Gezamenlijk met Delfzijl was de beste oplossing. Nieuw bouwen werd het voorstel; met voor Appingedam sluiting en tijdelijk zwemmen in het Aquariom. Dit zou Appingedam een directe besparing opleveren. Het CDA Appingedam stemde tegen dit voorstel omdat wij meenden dat het beter was om samen blijvend gebruik te maken van Aquariom, wat tot nog betere kostenbeheersing zou leiden. Vanwege de enorme betrokkenheid van onze inwoners bij de besluitvorming liepen de emoties soms hoog op, ook bij onszelf. Persoonlijk vond ik dit de zwaarste beslissing in mijn 9 jaar.

De sluiting van de Eendracht behoort ook zeer zeker tot de onderwerpen die indruk hebben gemaakt. Wanneer een fabriek, die bijna honderd jaar deel uitmaakt van de Damster samenleving, de poort moet sluiten dan gaat dat met emotie gepaard. Hoeveel gezinnen hebben hier niet met plezier en inzet hun dagelijks brood verdiend?

Tot de  plezierigste onderwerpen behoren: herstructurering van de Wijkstraat, inrichting kerkplein en restauratie Nicolaikerk. Dit alles is door een geweldige samenwerking van kerkbestuur, provincie, gemeente e.a. tot stand gekomen. Hiermee kan Appingedam weer jaren vooruit als schakel in de regio.

Zo aan de vooravond van het afscheid nemen van de lokale politiek, stel ik vast:

-          dat het mijn leven heeft verrijkt.

-          dat ik veel meer begrip heb gekregen voor de  ambtelijke organisatie. Zonder deze kun je als fractie/raadslid niets.

-          dat de wereld hervormen in 9 jaar niet lukt (en dit moet je ook niet willen).

-          dat het geweldig mooi is om mee te beslissen over de toekomst van Appingedam en de regio.

De komende jaren zullen in het teken staan van verregaande samenwerking met Delfzijl, Loppersum en Eemsmond. Als CDA moeten we hierin een positieve houding aannemen. Het zal niet altijd gemakkelijk zijn om keuzes te maken maar we moeten onze verantwoordelijkheid kennen.

Alléén zal het ons niet lukken… …Werk samen waar het moet, alléén waar het kan.